ตำนาน : แม่น้ำโขง

เรื่องเพียงนิดเดียวอาจเป็นสาเหตุให้เกิดเรืองใหญ่โต และเกิดความเสียหายต่อคนส่วนใหญ่ ฉะนั้น จึงควรป้องกัน อย่าให้เรื่องเล็กน้อยกลายเป็นเรื่องใหญ่โตจะดีที่สุด

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพญานาคราชสองตัวเป็นเพื่อนรักกันมาก ชื่อ “พญาศรีสุทโธนาค” กับ “พญาสุวรรณนาค” ทั้งสองแบ่งกันปกครองเมืองบาดาลหนองกระแสฝ่ายละครึ่งเมือง ซึ่งคนสมัยก่อนเชื่อกันว่า “หนองกระแส” คือเมืองบาดาลอยู่ใต้ทะเลสาบ “หนองหาน” พญานาคทั้งสองนั้นมีพญานาคบริวารฝ่ายละ 500 ตัว ทุกๆ ปี ทั้งสองฝ่ายจะไปมาหาสู่กันเพื่อเยี่ยมยามถามข่าวถึงสารทุกข์สุกดิบกันอยู่เสมอมิได้ขาด

อยู่มาวันหนึ่งพญาศรีสุทโธนาคได้พาบริวารออกไปล่าสัตว์ในป่า เผอิญล่าได้ช้างป่ามาตัวหนึ่ง พญาศรีสุทโธนาคนึกถึงสหายพญาสุวรรณนาค จึงชำแหละเนื้อช้างให้บริวารนำไปให้ครึ่งตัว

เมื่อพญาสุวรรณนาคได้รับของฝากจากเพื่อนรักเป็นเนื้อช้างก็มีความยินดี จึงได้ส่งสาส์นแสดงความขอบใจมายังพญาศรีสุทโธนาค ทั้งบอกว่าในโอกาสหน้าตนคงจะได้ส่งของฝากมาเป็น