สะพานข้ามแม่น้ำโขงหนองคาย – เวียงจันทน์

สะพานข้ามแม่น้ำโขงหนองคาย – เวียงจันทน์ เป็นสะพานแบบคอนกรีตอัดแรงเสริมเหล็กแบบ BOX GIRDER ขนาดความยาว 1,200 เมตร มีเสาตอม่อ 21 ต้น อยู่บนฝั่งประเทศไทย 8 ต้น ช่วงระยะห่างแต่ละต้น 30 เมตร อยู่ในแม่น้ำโขง 6 ต้น ช่วงระยะห่างแต่ละต้น 105 เมตร บนฝั่งประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนล่ะ 7 ต้น


ช่วงระยะห่างแต่ละต้น 30 เมตร กำหนดให้มี NAVIGATION CLEARANCE ขนาดกว้าง 60 เมตร สูง 10 เมตร มีพื้นผิวจราจร 2 ช่องทาง มีไหล่ช่องทางกว้างช่องละ 4 เมตร มีช่องทางเดิน 2 ข้าง ๆละ 1.5 เมตร มี CONCRETE BARRER และ CONCRTETE EDGE PANEL ป้องกันคนเดินเท้าทั้ง 2 ข้างทาง มีระบบไฟฟ้าส่องสว่าง ระบบโทรศัพท์วงจรปิดและระบบดับเพลิงตลอดแนวสะพาน ในแนวกลางของสะพาน ได้ออกแบบไว้สำหรับเส้นทางรถไฟอีกด้วย



สะพานข้ามแม่น้ำโขงหนองคาย - เวียงจันทน์
สะพานข้ามแม่น้ำโขงประวัติความเป็นมา
โครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงหนองคาย – เวียงจันทน์ เริ่มขึ้นตั้งแต่ ปีพุทธศักราช 2499 โดยองค์การ USOM และการรถไฟแห่งประเทศไทยได้เริ่มสำรวจ ความเหมาะสมของการสร้างสะพาน 3 แห่ง คือ
1. บริเวณท่าข้ามแพขนานยนต์ หนองคาย – ท่าเดื่อ
2. บริเวณอำเภอศรีเชียงใหม่ – นครเวียงจันทน์
3. บริเวณบ้านโคกซวกใต้เขื่อนผามอง
จึงได้แต่งตั้งคณะกรรมการประสานงานสำรวจแม่น้ำโขงตอนล่าง 4 ประเทศ คือ ไทย ลาว เวียดนาม และกัมพูชา โดยมีรัฐบาลญี่ปุ่น ให้ความช่วยเหลือในด้านการสำรวจ ทั้งนี้เพราะว่าเมื่อสมัยก่อนสงคราม ครั้งที่ 2 นั้น ประเทศลาวตกอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศ ฝรั่งเศส และประเทศลาวได้ขนส่งสินค้าผ่านทางประเทศไทยเวียดนาม และกัมพูชา ซึ่งทำให้เสียค่าใช้จ่ายในการขนส่งสินค้ามาก ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศลาวได้ เปลี่ยนเส้นทางการขนส่งมาผ่านประเทศไทยมาก ขึ้นเพราะสะดวกและรวดเร็วกว่าการขนส่ง ทางเรือที่พนมเปญ และฮานอย

ในปีพุทธศักราช 2508 คณะกรรมการประสานงานสำรวจลุ่มแม่น้ำโขง ตอนล่างอันได้แก่ ประเทศไทย ลาว เวียดนาม และกัมพูชา จึงได้บรรจุโครงการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงไว้ในแผนพัฒนาประเทศระยะ 10 ปี โดยมอบให้บริษัท NIPPON KOEI ดำเนินการสำรวจ ตั้งแต่เดือนกันยายน พุทธศักราช 2510 – กันยายน พุทธศักราช 2512 โดยสรุปแนวทางในการสร้างสะพานระหว่าง หนองคาย – ท่านาแล้ง เหมาะสมที่สุด และควรจะสร้างเป็นแบบสะพานระหว่าง ทางรถยนต์ – รถไฟ จะได้ผลตอบแทนคุ้มค่าที่สุด
ในปีพุทธศักราช 2514 ธนาคารพัฒนาแห่งเอเชียหรือ ADB ได้ให้ความช่วยเหลือด้านเงินทุนการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง โดยพิจารณาปรับปรุงลักษณะของสะพานจากแบบโครงเหล็กมาเป็นแบบคอนกรีตอัดแรง เพื่อลดต้นทุนการก่อสร้างแต่ได้เกิดเหตุการณ์ เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ทางการเมือง ในประเทศลาวเสียก่อนจึงให้โครงการนี้หยุดชะงักลงไป
ในปีพุทธศักราช 2531 ฯพณฯ พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรีได้เดินทางไปเยือนประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตย ประชาชนลาว และได้หยิบยกเรื่อง การก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง หนองคาย – เวียงจันทน์ ขึ้นมาพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งทั้งสอง ประเทศได้ให้ความเห็นชอบในโครงการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง จึงได้ออกแถลงการณ์ร่วมตกลงในหลักการให้มีการสร้างสะพานข้าม แม่น้ำโขงหนองคาย – เวียงจันทน์ ขึ้นเป็นผลสำเร็จโดยมีรัฐบาลของประเทศออสเตรเลีย ให้การสนับสนุน